AMOR PLATÓNICO

     Da Terra Chá gústanme as cores. Especialmente nos meses do outono e do inverno. Esas tonalidades marelas, douradas, alternando coas verdes dos prados e das árbores de folla perenne. A figura das pólas espidas daqueloutras caducas contra o ceo cando morre a tardiña. E as casas, con paredes lisas de Exin castillos (para que balcóns que rompan a simetría?) E o frío!... a néboa... Pozas de auga, lagoas que van e veñen. Esa sensación de vivir nunha paisaxe pasada, entre cuncas de leite quente, contos á lus dun candil (si, digo ben) e lobos cos que compartir congostras. Lugares que teñen algo. Non sei o que, pero algo. Lugares desasfaltados.

QUE VELLO VOU E QUE POUCO ME QUEIXO

Disque coa idade quedas antes sen alento. Eu xa nacín canso.

Disque coa idade patina o oído. Eu cada día escoito máis e oio menos.

Disque coa idade se perde a sensación de sede. Eu noto que debería ser Noiteboa todos os días para non ter a boca seca.

Disque coa idade nos volvemos máis conservadores. Ah non. Por aí si que non paso.

REWIND E PLAY

     Non cómpre ser máquina para comportarse como un autómata. Ás veces non notas a diferenza entre que do outro lado do teléfono haxa un reprodutor de voz ou que sexa Jackeline directamente a que tente venderche unha tarifa de móbil máis económica cá que tes. O mesmo discurso, co mesmo ton monocorde, ensaiado e repetido até o infinito. Rewind e play. Vas a un punto de información turística e a persoa, amablemente, recita de memoria un texto aprendido como quen chapa a táboa de multiplicar. Rewind e play. De primeiro temos sopa de verduras, fabada e ensalada, de segundo ovos con chourizo e carne guisada. Rewind e play. Por iso se agradece tanto atopar unha persoa que goce explicándoche as cousas. Á que lle guste aquilo sobre o que está falando. Que traballe con amor á arte.

A PROPÓSITO DE EDUCACIÓN

     Leo nun xornal, café con leite grande ao lado, que saíron os resultados das últimas probas do rendemento dos estudantes españois. Non hai novidades: igual que mar azul, herba verde e Ferrari vermello, avaliación negativa constitúe un perfecto exemplo da combinación entre substantivo e epíteto... cando nos referimos ao nivel de aprendizaxe dos moz@s de hoxe. Ou así o dan a entender os medios de comunicación cada vez que se coñecen as puntuacións nestas enquisas. Vale. Pero algúns comentarios sobran. Salienta o diario en cuestión que, en excelencia matemática, empatamos con Irán e quedamos por detrás de Arabia Saudita e Qatar. Nada menos! Home, non creo eu que para chamar a atención do mal que andamos nós haxa que desprezar a outros. Fáltalles dicir que a nosa posición no ranking non difire dun deses países cativos. Atrasados. Do Terceiro Mundo. Dos que non conseguiríamos situar no mapa - por unha cuestión de educación.