DESASFALTANDO O QUE?

CO CHI NINH

Hoxe mamá vai probar coa pistola. Cando enviuvou por segunda vez, as cousas complicáronse. Unha denuncia. Unha investigación. Moito ruído ao redor da casa... Chamaba demasiado a atención. Mellor probar cun novo método. Menos sanguento. Máis limpo. Mesmo para a súa conciencia. Non, non debe resultar sinxelo acabar cunha vida. E mamá non é ningunha asasina. Sei que lle suaron as mans cando tivo a Martiño fronte a ela. Que o seu corazón latexaba a ritmo de Rock and Roll. Pero non fallou. Martiño faleceu no acto. Ninguén escoitou nada. Nin un grito, nin un berro cargado de dor. Nada. Os porcos morren agora no anonimato.

DISE DO NADAL

     Época do ano propicia para aventurarse con libros de excelente relación número de palabras/prezo. Grandes tochos teñen caído nesas datas: Ao leste do Edén, O nome da rosa, O mestre e Margarita... Porén, non cadrou así desta. Cousas dun lector a refachos que, durante un tempo le canto cae nas súas mans e pasado o mesmo, non soporta nin as páxinas de deportes dos xornais. Quizais, coma no Nadal, o importante é a moderación. Sen cometer excesos.

AMOR PLATÓNICO

     Da Terra Chá gústanme as cores. Especialmente nos meses do outono e do inverno. Esas tonalidades marelas, douradas, alternando coas verdes dos prados e das árbores de folla perenne. A figura das pólas espidas daqueloutras caducas contra o ceo cando morre a tardiña. E as casas, con paredes lisas de Exin castillos (para que balcóns que rompan a simetría?) E o frío!... a néboa... Pozas de auga, lagoas que van e veñen. Esa sensación de vivir nunha paisaxe pasada, entre cuncas de leite quente, contos á lus dun candil (si, digo ben) e lobos cos que compartir congostras. Lugares que teñen algo. Non sei o que, pero algo. Lugares desasfaltados.